Yetişkin olmak garip bir duyguymuş.
Evet, tahmin ediyordum; ancak daha acılı ve kıvrandırıcı olacağını sanmıştım.
Çok kötü değil, sadece topuklu ayakkabılar ilk ay ayağını actıyor, bepanhten ve yara bandı taşımaya başlıyorsun.
İnsanlar sana saygı duyuyor, bazılar da hala duymuyor diye uyuz oluyorsun; ama alışıyorsun.
Hızlı bir giriş yapıyorsun -ki herkes için böyle oluyor. Hayat alıştıra alıştıra almıyor seni içine.

Ah... Memnunum yine de Topuklu ayakkabılarımı seviyorum, evet, bacaklarımı güzel gösteriyorlar.

Sadece "eski" alışkanlıklara zaman ayırmadığımı fark ettim. Ergenlik dönemimde kaybedeceğimi düşündüğüm her şeyi kaybetmeye başlıyorum.
Hayır, hayır bunu yapan hayat değil, yetişkin olmak hiç değil...
Bunu yapan benim. Değişmek zorunda olduğumu sanı p bunu da hayatın üstüne attım.
Sonra da ergenlik kıvranışlarımın gerçekleşmesini seyrettim üzüntüyle...
Sadece zaman ayırmıyordum, ayırmak istemiyordum.

Psikolog olmak zor şey... Sıkıntısı olan insanları karşına almayı bırak, psikolojiyi kuramlardan okuması bile çok zor; çünkü psikoloji insanı insanlıkla tedavi etme biçimi. Hele ki psikanaliz, ruha ruh ile dokunma...

...ve birinin ruhuna dokunduğunuzda kendi ruhunuzun yansımasını görüyorsunuz.
Bu korkunç ve olması gereken bir şey.

...ve tüm ergenlik alışkanlıkları, o dönemle ilgili anıları kucaklayı p yetişkinliğime taşıyor. Gelinliğin altına beyaz converse giyme hayalleri artık malesef çok da gerçekçi görünmüyor; yine de ayakkabı vurunca kızıyorsun işte...

O zaman da o alışkanlıkları atmak istiyorsun, uyum sağlamak adına diyorsun, hayat bu diyorsun; ancak palavra.
Sadece ergenliğinden kurtulmak istiyorsun. Ergenlik herkes için kötü, karanlık, parçalı ve alaycı bir deneyim.

Yine de bazı şeyleri özlüyorum, o kadar da kötü değildi...
Sadece o zaman baş etme mekanizmalarım kırılgandı, ruhum şeffaftı.
Yine de özlüyorum.

...ve çok da korkunç değil tekrardan hatırlamak. Hatırlayı p barışmadığım sürece asla birinin ruhuna dokunduğumda bu acıyla nasıl baş edeceğimi bilemeyeceğim.
Kendimi halletmeden asla...
O yüzden hoşgeldim...
Eski alışkanlıklarım ve ben hoş geldim.
Ergenliğim hoş geldin...